پایگاه دانش

ارقام مختلف انگور

رقم هایی که برای کشت انتخاب می شوند باید بر حسب شرایط اقلیمی، دما، بارندگی و رطوبت نسبی، باد، زمان استراحت و مقاومت به سرما و ........... با شرایط محل مورد کشت متناسب باشد. در مناطق گرمسیری مانند استان های خوزستان، سیستان و بلوچستان، کرمانشاه؛ هرمزگان و ایلام و ...... باید از ارقامی با نیاز سرمایی پایین و خیلی زودرس استفاده کرد. در مناطق معتدله نظیر فارس، خراسان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، قزوین، زنجان، همدان و اصفهان و .... از رقم های بومی داخلی نظیر بی دانه قرمز و سفید، عسگری، پیکانی، صاحبی، ریش بابا و شیرازی میتوان استفاده نمود. در سایر مناطق معتدله که دمای هوا از 15- درجه سانتی گراد کمتر نمی شود، رقم پرلت و فلیم قابل کشت است.

برای مشخص کردن جنس، گونه و حتی ارقام انگور از علم شناخت انگور یا تاک نگاری، استفاده می شود. رقم های مختلف انگور بر اساس اندازه گیری صفات کیفی و کمی شناسایی و دسته بندی می گردند، که با استفاده از توصیف نامه یا دیسکریپتور انجام می شود. در توصیف نامه انگور حدود 109 ویژگی در مراحل رشد و نمو، در نظر گرفته می شود که بر اساس تفاوت های مورفولوژیکی موجود در بین ارقام است.

انگورهایی که به صورت تازه خوری مصرف می شوند را عموما انگورهای رومیزی گویند، که از لحاظ کیفیت خوراکی و ظاهری جذاب هستند، قابلیت حمل و نقل داشته و در مدت زمان طولانی قابل نگهداری هستند. بیشترین فاکتوری که برای این انگورها در نظر گرفته می شود؛ ویژگی هایی ظاهری آن ها نظیر شکل و اندازه، رنگ، شکل حبه، تراکم خوشه و یکنواختی حبه-ها ..... می باشد. یکنواختی و درخشندگی در رنگ حبه بسیار بیشتر از رنگ مورد توجه است. این انگورها معمولا در سه گروه سفید، قرمز و سیاه قرار می گیرند.

اکثر ارقام تجاری انگور رومیزی، حبه های درشتی دارند، و تعداد کمی از آن ها دارای حبه های کوچک یا متوسط هستند که به خاطر داشتن صفات برجسته نظیر بی دانگی، زودرسی و یا طعم خاص آن است.

رقم هایی که برای تهیه کشمش مناسب هستند بافتی نرم، بیدانه، طعم عالی و دارای حبه های خیلی بزرگ و خیلی کوچک، قند بالا و کمی زودرس هستند. مهم ترین چیزی که برای تعیین کیفیت کشمش مورد توجه است بافت نرم حبه انگور است. کیفیت کشمش به رقم، میزان قند، روش خشک کردن و میزان رطوبت کشمش نیز بستگی دارد.

ارقام مختلف انگور که در ایران کشت می شوند:

رقم ياقوتی

این رقم زودرس بوده و برای تولید محصول خارج از فصل در مناطق معتدل گرم مناسب است. حبه های کوچک آن به رنگ قرمز یا قرمز تیره و بیدانه و کمی شیرین است. خوشه های گیاه کوچک و متراکم می باشد (شکل 1). رشد شاخه متوسط بوده و انتهای شاخه به صورت نیمه باز است. در برابر حمل و نقل مقاومت کمی دارد.

برگ های جوان آن به رنگ سبز مشاهده می شود. برگ های بالغ خیلی کوچک و پنج ضلعی با دندانه های مخروطی شکل هستند. سطح بالایی دمبرگ؛ u دمبرگی آن سبز روشن، شاخه چوبی آن به رنگ قهوه ای مایل به زرد و بدون عدسک است. پیچک های این رقم خیلی کوتاه بوده و به صورت نامنظم روی شاخه دیده می شود. گل های این رقم کامل بوده و اکثرا جوانه-های بارور بین گره های 3 الی 5 تشکیل می شود. یاقوتی زودرس ترین انگور در ایران است که به شکل تازه خوری مصرف می-شود. در ایران ارقام انگور یاقوتی با رنگ میوه سفید و سیاه نیز وجود دارد.

 

شکل 1: رقم یاقوتی انگور

رقم خليلي

میوه های این رقم به دو رنگ سیاه و سفید مشاهده می شود (شکل 2). از ارقام زودرس بوده و مقدار قند آن بین 16-21 درصد است. حبه به طور متوسط وزنی بین 1/7-2/4 دارد. انتهای شاخه نیمه باز است و آنتوسیانین ندارد. برگ های بالغ خیلی کوچک هستند و پنچ وجه دارند و بدون دندانه هستند. قسمت رویی برگ ها سبز روشن است. شاخه چوبی آن به رنگ قهوه ای مایل به زرد و دارای عدسک هستند. پیچک ها کوتاه بوده و به شکل غیر متوالی روی شاخه قرار می گیرند. این رقم بیشتر برای تولید و فرآوری کشمش مورد کشت و کار قرار می گیرد.

 

شکل 2: رقم خلیلی در رنگ های سفید و سیاه

رقم ريش بابا سفيد و قرمز

حبه ها درشت، دانه دار و بیضی شکل هستند. میوه به رنگ قرمز کم رنگ مایل به کهربایی یا سبز مایل به زرد یا قهوه ای می-باشد(شکل 3).. رقمی میان رس تا دیررس با خوشه های کوتاه و متراکم است. انگورهای ریش بابا قابلیت حمل و نقل و نگهداری خوبی دارند. در باغ های آبی مناطق معتدل سرد به منظور تازه خوری کاشته می شود. میوه پوست ضخیمی دارد و به صورت آونک برای زمستان نگه داشته می شود. مقدار رشد بوته متوسط است.

شکل 3: انگور ریش بابا قرمز و سفید رنگ

رقم فليم سيدلس

رقمی زودرس با حبه های قرمز رنگ، گرد و بی دانه است. اندازه حبه ها متوسط می باشد. فلیم سیدلس رشد خوبی دارد و به سرما تا حدودی حساس است. هم برای تازه خوری و هم برای تهیه کشمش مورد استفاده قرار می گیرد (شکل 4).

    

شکل 4: بوته انگور رقم فلیم سیدلس و میوه آن

رقم پرلت

رقمی بسیار زودرس با میوه هایی بی دانه، گرد، نسبتا بزرگ و به رنگ سبز روشن، که برای تازه خوری مناسب است (شکل 5). طعم ملس داشته و بسیار خوشرنگ است و به محکمی به ساقه متصل می باشد. میوه، گوشتی و نسبتا سفت است. این رقم برای کاشت در مناطق معتدله که دما کمتر از 15- درجه سانتی گراد نمی رسد؛ قابل کشت است.

 

شکل 5: رقم پرلت

رقم سرخ فخري

حبه هایی بیضی شکل و درشت، دانه دار دارد که رنگ آن زردمایل به کهربایی می باشد (شکل 6). این رقم دیررس بوده و. حبه های این رقم نسبتا سفت هستند و پوسته ضخمی دارند، از این رو در برابر حمل و نقل بسیار مقاوم است.

این میوه برای تازه خوری و مجلسی مناسب بوده و به شکل مویز و شیره نیز مصرف می گردد. خوشه دم متوسطی دارد و طول خوشه 22 سانتی متر است. زمان رسیدن میوه اوایل پاییز است. بیشتر در سردخانه نگهداری شده و در زمستان مصرف می-شود. آذربایجان، شاهرود و بجنورد از مناطقی هستند که برای کاشت این رقم مناسب هستند.

 

شکل 6: رقم سرخ فخری

رقم بی دانه (كشمشي)

حبه هایی گرد، نسبتا کوچک و گوشتی دارد. حبه ها به صورت متراکم و منظم روی خوشه قرار می گیرند. خوشه بلند بوده و طول آن به 25 سانتی متر می رسد. برگ های بالغ آن خیلی بزرگ است. انگورهای این رقم میان رس، بی دانه و به رنگ سفید و قرمز مشاهده می شوند (شکل 7). میوه در اواخر شهریور می رسد. بازار پسندی خوبی داشته و هم به عنوان تازه خوری مجلسی و هم برای تهیه کشمش از آن استفاده می کنند. از ژنوتیپ های بومی ایران به شمار می آید. در بیشتر مناطق مو کاری ایران کاشته می شود.

 

شکل 7: رقم بیدانه کشمشی سفید و قرمز

رقم اُلقی

رقمی دیررس با میوه های قرمز است. خوشه های بزرگ و پرمحصول دارد. بسیار آب دار است و برای تهیه آبغوره مناسب است. به آفت خوشه خوار حساس است.

 

رقم كُندري

میوه آن به رنگ قرمز و حبه های بزرگی دارد (شکل 8). تقریبا زودرس بوده.و نیاز به آبیاری زیادی ندارد. عمر پس از برداشت آن طولانی است و در برابر حمل و نقل مقاوم بوده و بازار پسندی بسیار خوبی دارد. در بیشتر مناطق ایران قابل کشت و پرورش است.

شکل 8: رقم کندری

رقم شاهاني

رقمی زودرس بوده که به رنگ های سفید و قرمز وجود دارد و بومی ایران است. حبه های استوانه ای شکل آن با تراکم متوسط روی خوشه های کوچک قرار دارد (شکل 9). رشد کمی داشته و برگ های خیلی کوچک با شاخه های سبز رنگ دارد. پوست آن ضخیم است و برای نگهداری و تهیه آونگ مناسب می باشد. در بسیاری از مناطق ایران قابل کشت می باشد. به شکل تازه-خوری و مجلسی، تهیه مویز و در شیره پزی مورد استفاده قرار می گیرد.

شکل 9: رقم شاهانی انگور

رقم عسگری

از مهم ترین ارقام بومی ایران و بسیار زودرس است. حبه های متوسط و بیضی شکل آن، پوست بسیار نازک و گوشت نرمی دارد (شکل 10). برای حمل و نقل مناسب نیست. بیشتر به شکل تازه خوری مصرف می شود، اما در برخی موارد برای تهیه کشمش نیز از آن استفاده می کنند. بعضی از کلون های رقم عسگری در بسیاری از مناطق ایران کاشته می شود. برگ های متوسط و بدون کرک دارد. جوانه انتهایی بسته وکرک دار است. مقدار رشد رقم عسگری، متوسط می باشد.

شکل 10: رقم عسگری

رقم شصت عروس

حبه های دانه دار و خیلی بزرگ آن به شکل استوانه ای و کشیده روی خوشه خیلی بزرگ قرار دارد (شکل 11). خوشه وزن زیادی دارد. عمر پس از برداشت این رقم طولانی است و برای عرضه در خارج از فصل مناسب می باشد. رقمی دیررس و بسیار شیرین است. به شکل تازه خوری مصرف می شود.

 

  

شکل 11: رقم شصت عروس

رقم ميش پستان

حبه های دانه دار و استوانه ای شکل بزرگ آن روی خوشه های خیلی کوچک قرار می گیرد (شکل 12). درصد قند پایینی دارد. رقمی میان رس با رشد متوسط است. برگ های آن کوچک می باشد. برای تازه خوری مناسب است.

 

شکل 12: رقم میش پستان

رقم صاحبی قرمز و سفید

حبه های درشت بیضی شکل آن روی خوشه های مخروطی قرار داد (شکل 13). خوشه ها سنگین وزن هستند. هر حبه 2 الی 3 عدد بذر دارد. رنگ میوه قرمز یا سفید است. ماندگاری کمی دارد و به شکل تازه خوری، تهیه شیره و آونگ در زمستان؛ مصرف می شود. رقمی میان رس که بازار پسندگی خوبی داشته و برای حمل و نقل مناسب است. رنگ قرمز آن مرغوب تر است. در اغلب استانهای انگور خیز ایران کاشته میشود. سطح برگ های جوان زرد رنگ با لکه های برنزی است. برگ های بالغ بدون کرک بوده و 5 لوب دارند. رشد متوسطی داشته و شاخه های خشبی آن قهوه ای تیره هستند.

شکل 13: رقم صاحبی قرمز

رقم ملایی

حبه های این رقم دانه دار؛ خیلی بزرگ و بیضی شکل است. خوشه بزرگی داشته و درصد قند پایینی دارد. رقم ملایی دیررس با رشد متوسط و برگ های بزرگ است که به صورت تازه خوری مصرف می گردد.

رقم رازقی

رقمی دیررس که حبه های پر آب، پهن با اندازه متوسط دارد. خوشه؛ مخروطی شکل به طول 15-16 سانتی متر با دم کوتاه است. تعداد حبه کم می باشد و میوه به رنگ سبز مایل به زرد است (شکل 14). محصول در مهر ماه می رسد. به شکل تازه خوری و شیره پزی مصرف می شود. باردهی متوسطی دارد. انبارمانی ضعیف بوده و برای حمل و نقل مناسب نیست. دارای شاخه های کوتاهی است.

  

شکل 14: رقم رازقی

رقم قزل اوزوم

رقمی دیررس که میزان میوه دهی کم است. حبه های آن استوانه ای شکل و دانه دار؛ به رنگ زرد مایل به طلایی است. به شکل تازه خوری مصرف می شود. واریته ای که در آذربایجان کاشته می شود؛ به رنگ های قرمز، سفید و ابلق دیده وجود دارد و از بهترین رقم های مجلسی است (شکل 15). پوست میوه ضخیم بوده و به همین دلیل برای حمل و نقل مناسب می باشد. عمر انبارمارنی آن طولانی است. خوشه هایی افتاده با دم بلند دارد. شاخه ها به صورت متوسط رشد می کنند.

شکل 15:رقم قزل اوزوم قرمز رنگ

رقم يزدان دايي (گزندايي)

رقمی زودرس با خوشه های کوچک با حبه های بزرگ و دانه دار است (شکل 16) . شیرینی آن متوسط بوده و  بیشتر برای تازه خوری مصرف می شود. انتهای شاخه بسته و رشد افراشته دارد. برگ های جوان به رنگ سبز با لکه های برنزی و آنتوسیانین به مقدار خیلی کم هستند. برگ های بالغ بسیار کوچک و پنج وجهی با پنج لوب است که دندانه های آن در دو طرف محدب می باشد. شاخه های چوبی زرد رنگ و دارای عدسک است. پیچک های کوتاه آن به شکل متوالی روی شاخه قرار می گیرد.

شکل 16:رقم یزدان دایی

رقم لعل
رقمی میان رس که باردهی خوبی دارد. خوشه مخروطی و متراکم است، حبه آن آب دار با پوست نازک به شکل کروی و به رنگ قرمز بسیار درشت و دانه دار است (شکل 17). به شکل تازه خوری مصرف می شود. قدرت حمل و نقل متوسطی دارد. شاخه های آن رشد کوتاهی دارند

شکل 17: رقم لعل

رقم چفته

رشد درخت در این رقم زیاد است و باردهی منظمی دارد. میوه ی آن کروی و آب دار سبز رنگ با پوست نازک بوده و زود ترک می خورد. برای تازه خوری و گرفتن شیره مناسب است. خوشه ها حجیم هستند. رقمی متوسط رس که قابلیت حمل و نقل و نگهداری ندارد.

رقم حسینی

این رقم بیشتر در آذربایجان کاشته می شود و در نقاط دیگر به صورت پراکنده وجود دارد. این رقم دیررس بوده و به کندی رشد می کند. خوشه های مخروطی آن، حبه های استوانه ای شکل به رنگ سبز روشن دارد. تعداد حبه ها کم است (شکل 18).

 

  شکل 18: رقم حسینی

رقم رشه

از ارقام مهم برای کاشت در مناطق دیم است. در کردستان، آذربایجان غربی و کرمانشاه کشت می شود. برای کاشت در غرب و شمال غرب کشور بسیار مناسب است. رقمی با رشد متوسط تا قوی است که عملکرد آن قابل توجه است. عادت رشدی آن نیمه ایستاده و برگ های بالغ کوچک با میانگره های خیلی کوتاه، رنگ برگ سبز متوسط تا پر رنگ دارد. خوشه بزرگ آن؛ حبه های بزرگ و تخم مرغی با پوست ضخیم داشته و رنگ حبه آن سیاه تیره است (شکل 19).

 

شکل 19: رقم رشه

 

-نجاتیان، محمد علی، راهنمای انگور(کاشت، داشت، برداشت)، نشر آموزش کشاورزی، 1395

-تفضلی، عنایت اله، انگور، انتشارات دانشگاه شیراز، 1370

-جلیلی مرندی، رسول، میوه های ریز، انتشارات جهاد دانشگاهی ارومیه، 1386

لطفا دانش و تجربه خود در این مورد را به اشتراک بگذارید

لطفا پیش از ایجاد مطلب جدید موارد زیر را به دقت مطالعه نمایید:
پایگاه دانش این وب سایت محلی برای تبادل دانش و تجربه و بیان راهکارهایی برای ارتقای صنعت کشاورزی است. هنگام درج مطلب به نکات زیر توجه بفرمایید:
۱. برای درج عکس به داخل متن ، عکس را از گوشی یا کامپیوتر کپی نموده و در پنجره ویرایشگر سایت ، paste نمایید.
۲. در صورت نیاز ، مطلبی که ارسال می کنید را ویرایش کنید تا ابعاد عکس ها و اندازه و رنگ فونت ها ، هماهنگ با دیگر مطالب وب سایت بشود.
برچسب مناسب متن را از بین برچسب های تعریف شده انتخاب کنید و اگر مطلب شما نیاز به برچسب جدیدی داشت، مطلب را درج کنید و برچسب پیشنهادی را از بخش تماس با ما به مدیریت وب سایت اطلاع بدهید تا به لیست برچسب ها افزوده گردد.

فایل با فرمت های ( 'gif','jpg','png', 'jpeg', 'pdf', 'mp4', 'mkv' ) قابل آپلود می باشد.
فایل های پیوست:

نظر
آخرین نظر